Allah Müsrifleri Sevmez!

Prayer
Fotoğraf: ID 181614220 © Leo Lintang | Dreamstime.com

Allahü Teala şöyle buyurdu: “Yiyiniz, içiniz, israf etmeyiniz. Şüphe yok ki, O (Allah) israf edenleri sevmez.” (Araf Suresi, 31. Ayet). Kulun malını helak etmesine, faydasız hale getirmesine gereksiz ve ölçüsüz harcamasına israf denmektedir. Allah’ın kullarına verdiği imkanları gereğinden yüksek kullanmasına israf olduğu için sakıncalı bulsa da gereğinden alçakta kullanması da cimrilik olduğundan sakıncalıdır. Allah kullarının davranışlarında ölçülü ve ahlaklı olmasını ister.

İslam dininde israf haramdır ancak israfı sadece yiyecek, su, para , ekmek gibi nimetlerin ziyanında aramamak gerekir. Müslüman bunların dışında ilmini, ailesini, zamanının da israf eder faydalı işler için kullanmazsa da ziyan etmiş olur. Allah’ın kuluna verdiği her nimet değerlidir ve bunu doğru ve ölçülü kullanmak onun görevidir. “Azı karar, çoğu zarar.” atasözünden de anlaşıldığı gibi ölçülü davranmak, hareket etmek doğru olandır.

Tutumlu olmak dinimizde tavsiye edilir. Müslüman elindeki imkanları kullanırken kendisini ve ailesini yokluğa veya borca sürüklemeyecek şekilde kullanmalıdır. Ne fazla kullandığı için israf etmeli ne de az verip cimrilik etmelidir.

“İktisat eden sıkıntı çekmez.”( Taberani)

“İktisat eden zenginleşir, israf eden fakirleşir.” (Bezzar)

İslam dininin Müslümana nasıl yaşaması gerektiği hakkında hep doğru yolu göstermesiyle buna riayet eden Müslümanın dara düşmesi imkansızdır. Allah aynı zamanda kulunun hayatını ve zamanının da israf etmemesini ister. Dünya hayatında geçimi için çalışıp ekmeğini alın teriyle kazanan insan israfta değildir. Zamanını tembellik ederek kullanmamış rızkının peşinde koşarak geçirmiştir. Kulun ahiret hayatının düşünerek sadece bunun için ibadet etmesi sorumluluklarını ihmal ettiği için israf sayılmaktadır. Bura da yine karşımıza yine ölçülü olmak çıkıyor ahiret hayatı için ibadet etsek bile dünyevi hayatımızın devamı için sorumluluklarımızdan vazgeçecek şekilde aşırı ibadet etmek israf olarak görülüyor.

“Kurtarıcı üç şeyden biri, varlıkta, yoklukta, zenginlikte, fakirlikte iktisada riayet etmektir.” (Bey haki)

Allah kullarına neyi nimet olarak vermişse kul, onu ölçülü şekilde kullanmakla yükümlüdür. Sadaka da bile israf vardır. Sadaka vermek bir Müslümanın asli görevi olsa dahi bunda da ölçü gereklidir. Eğer mümin ailesini dara düşürecek ve kendisini borca sokacak şekilde elinde avucunda ne varsa sadaka diye dağıtırsa hata etmiş olur. Malının sadakasını verirken önce ailesini ve kendisini düşünecek şekilde hareket etmelidir.

“Ey Habibim Malını kendine kalmayacak şekilde dağıtma.” (İsra Suresi, 29. Ayet)

“Kendisi veya çoluk çocuğu muhtaçken veya borcu varken verilen sadaka kabul olmaz. Borç ödemek, sadaka ve hediye vermekten önce gelir.” (Buhari)

Sağlığımızı bozacak şeklide çok yemek yemek, su içmek de israftır. Günde üç öğünden fazla yemek yemek sağlık açısından zararlı olduğu ve bize emanet olan bedeni hor kullandığımız için israf ve günahtır. Kurduğumuz sofralarda gösteriş olsun diye gereğinden fazla yemek hazırlamak israfa girer. Yenmeyen yemekleri çöpe atmak yerine hayvanlara vermek ise israftan kurtarıcıdır. İslam dini gusül ve namaz abdesti alırken bile çok su akıtmayı doğru bulmamıştır.

“Her istediğini yemek israftır.” (İbni Mace)

Malını kullanılmayacak hale sokmak, kesmek, çürütmek, harap etmek , evine ve işine faydalı olan hayvanına bakmamak telef etmek bunların hepsi israftır. Hem dünyevi hayatın devamı hem de din bakımından sakıncalı olan israf kişiyi madden ve manen fakirleştirir ve sıkıntıya sokar.

İsraftan kurtulmanın yolu ilimle uğraşmakla, çalışmakla ve malını faydasız dağıtmakta dikkatli olmakla olur. Kişiyi israfa yönelten sefahat, israfın ne olduğunu bilmeden cömertlik olsun diye lüzumsuz yere malını dağıtmak, riya ve gösteriş, tembellik ve dinini kayırmamaktır.

Sonuç olarak, İslam ahlakına sakıncalı olan israf, kişiyi yoksulluktan kurtardığı gibi bencillikten de kurtarır. Çünkü Allah bu evreni sadece biz insanlar için yaratmamıştır. Ekosistem içinde yaşayan tüm canlıların bu sistemde yaşama hakkı vardır ve insanın doğal kaynakları bencilik etmeyecek şekilde israf etmeden kullanması gerekmektedir.