İslam Ahlakına Göre İşçi ve İşverene Düşen Yükümlülükler

Photo 47569988 © Eldar Nurkovic - Dreamstime.com

İnsanlar yaşamak için para, yiyecek, içecek, ev gibi ihtiyaçlar duyarlar. Bu ihtiyaçların karşılanması, insanların iş durumlarına göre kolaylık ve zorluk gösterebilir. İş hayatında işçilerin işverene, işverenlerin ise işçilere karşı sorumlulukları bulunur.

İslam inancında çalışmanın önemi nedir? İslamiyet’te çalışmak ve emek harcayarak helal para kazanmak gerekir. Çalışılarak kazanılan para helaldir ve Müslüman kimseler için çalışmak bir ibadettir. Başka insanlardan dilenmeden para kazanmak İslam için oldukça değerlidir. Çalışmadan kazanılan paralar Müslümanlara hayır getirmez.

Çalışarak kazanılan para bereketlenir, insanların ihtiyaçları için yeterli gelir. Haram kazanarak çalışmak İslam inancında yanlış görülür. Zor şartlarda da olsa helal şekilde çalışmak insanları kaza ve beladan uzaklaştırır. Çalışılarak elde edilen rızık, insanın ahiret hayatının güzel geçmesi için önemlidir.

İslam ahlakına göre çalışma hayatında işçinin işverene karşı görevleri nelerdir? Çalışmak, para kazanmak ve bu para ile hem kendi hem de muhtaç olanların ihtiyaçlarını karşılamak İslam’a göre vaciptir. Bu sebeple imkanı olan kimseler kendilerine uygun olan ve helal kazanç elde edecekleri işlerde çalışmalıdır.

İslam inancına göre işçilerin işverenlere karşı bazı sorumlulukları vardır. Bu sorumlulukların ilki alınan ücretin helal olduğu işlerde çalışmaktır. Haram kazanç elde edilecek işlerden kaçılmalıdır. İşçiler kendilerine verilen işleri bizzat kendileri yapmalıdır.

Yapılan iş hakkıyla yapılmalıdır. Eksik ve yanlış yapıldığı durumlarda işler telafi edilmelidir. Devletin düzenlediği kanunlara uygun işlerde çalışmak gerekir. Yapılan işlerin tarihi, işveren kişilerin verdiği tarihte tamamlanmalıdır.

İşçiler, çalıştıkları kuruma ya da kişiye zarar verecek davranışlardan uzak durmalıdır. Daha çok kazanmak için işverenlerden mal veya para kaçırmamalıdır. Kendilerine uygun görülen ücreti kabul etmeli, kabul etmezse haram yollara sapmamalıdır.

İşveren kişilerin sağladığı imkanlar çıkar için kullanılmamalıdır. İşçiler, bilmedikleri ve ilgili olmadıkları konularda çıkar için iş yapmamalıdır. Yalnızca bilgileri olan konularda çalışmalıdır. Böylece hata yapmaz ve insanları ilgilendiren konularda kul hakkına girmezler.