SalamWebToday Haber Bülteni
Haftalık SalamWebToday makalelerini almak için kaydolun!
Üzgünüz, şu nedenden dolayı hata oluştu:
Abone olarak, SalamWeb Şartları ve Gizlilik Politikası 'nı kabul etmiş olursunuz.
Haber bülteni yazıları
Görüş 04 May 2020

Şükür: Nimeti Değil, Nimeti Vereni Görmektir

Demet Demriok

Bir mümin için şükür neden çok önemlidir? Modern hayat tüketimi yücelterek, insanı beklentilerini yüksek tutmaya koşullandırmış, ondaki yetinme duygusunu köreltmiştir. Kanaat etme duygusunun bir değer olarak toplumda yer etmesinin ekonomik alanda doğru olmadığını düşündürmüştür.

Mevcutla yetinmemek ve sürekli var olandan daha fazlasını aramak bir erdem olarak görülmüştür. Daha çok çalışmak, daha çok kazanmak, daha çok tüketmek hırsı ve kısır döngüsü ile insanlar, bitmek bilmeyen bir gerilim içinde yaşamaya mahkum edilmiştir.

Şükür hayatın her anında neden şart?

Sürekli gerilim halinde olmak, hiçbir başarı ile yetinmemek ve doyumsuz olmak sürekli mutsuzluğa sebep olduğu gibi, insanın kendisini rahatlatamaması sonucunu da doğuruyor. Günümüz tüketim kültürünün de özellikle destek verdiği maddeci anlayış, insanların dikkatlerini neye sahip olduklarına değil de neye sahip olmadıklarına yoğunlaştırdığından, hayat memnuniyetini ve şükrü azaltıyor.

“Zengin, çoğa sahip olan değil, az ile yetinendir”

Çok şeye sahip olup da yetinmeyen insan yoksunluk ve doyumsuzluk içindedir. Zira böyle bir kişi kendisini hep eksik hisseder. Elimizdekilerin değerini bilip şükretmek yerine sahip olamadıklarımızı düşünüyoruz. Peki ya sahip olamadıklarımızın bize mutluluk getireceğini nereden biliyoruz? Elimizdekilerin değerini, kıymetini bilemezsek bundan mağdur olacağımızı, bunların da elimizden alınabileceğini düşünmez miyiz? Bütün bunlara rağmen hala gamlı, kederli, hüzünlü, telaşlı ve tasalı bir hayat yaşıyoruz.

Gerçekten de Allah’ın vermiş olduğu sayısız nimete rağmen ona nankörlük eder ve bir şekilde yaşadığımız hayattan şikayet ederiz. Oysa öyle zor durumda insanlar ve öyle hayatlar vardır ki dünyada, yarım saatliğine bile o hayatı yaşamak zorunda kalsak, kaçıp kurtulacak bir yer bulmak isteriz. Ya da Allah’ın vermiş olduğu sayısız nimet için sürekli şükretmek yerine sahip olduklarımızla övünür dururuz. Oysa sahip olduğumuz her şey Allah’ın bize ikramıdır.

Psikolojik araştırmalar ne diyor?

Gerçek anlamda inanan insan, sahip oldukları ile övünmek ya da şikayet etmek yerine onlar için şükretmekle ve sorumluluklarının gereğini yerine getirmekle meşgul olur. Batı’da yapılan araştırmalar, şükür ile hayat memnuniyeti, iyi olma ve mutluluk arasında güçlü bir bağ olduğunu gösteriyor. İnsanların şükür etme düzeyleri, şükran hisleri arttıkça yaşadıkları hayattan memnun olma ve mutlu olma düzeyleri de artıyor.

Şükretmek yani hayata ve bize verdiklerine şükranla ve minnetle bakabilmek, etrafımızdaki iyi, olumlu şeylerin farkında olmak ve değerlerini bilmek. Şükür, kişinin yaşadığı anın kıymetini bilmesine yardım ettiği gibi, hayatın acı ve sıkıntılarıyla baş etmede de en büyük etken.

İnsanın iyimserlik ve şükretme duygusu arttıkça; “planlama kendini teselli etme, kabullenme, duygusal destek, çabalama” gibi olumlu başa çıkma etkinlikleri artıyor. Sadece depresyon gibi psikolojik sorunlarla değil, fiziksel hastalıklarla mücadelede de şükür, önemli bir etki sağlıyor, hayat kalitesini artırıyor.

“Elde edilen nimeti asıl vereni bilmek kalbin şükrüdür. Kalp ile dilin durumu farklıdır. Dil söyler geçer, kalp ise alır sahiplenir ve daima hatırda tutar.” (Nahl Suresi, 53. Ayet)

Şükretmeyen insan nankörlük içindedir. Sürekli şikayet eder. Nankörlük ve şikayet ise insanı içten içe çürüten bir zehir gibidir. İnsanı mutsuz, huzursuz ve tatminsiz kılar. İnsanda hep daha fazlasını isteten bir doyumsuzluk duygusu oluşturur. Hep daha fazlasını isteyen insan sahip olduklarının kıymetini bilmez. Bunlardan mahrum olanları düşünmez.

Yaptığımız iyilik ve fedakarlığa rağmen nankörlük ve vefasızlık ile karşılık bulduğumuzda hayal kırıklığına uğrar, inciniriz. Yaptığımız küçücük iyilikler için bile teşekkür ve minnet beklemiyor muyuz?

Ya bizim Allah’a karşı nankörlüklerimiz? İnsanlara yaptığımız iyiliklere teşekkür ve vefa beklerken, Allah’ın bunca lütuf ve nimetine teşekkür edip ona gerektiği gibi vefa gösteriyor muyuz? Peki, Allah’a nankörlük yapan kullar olarak, birbirimize nankörlük yapmamıza ne diye şaşırıyoruz?